إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا﴿1﴾
آن‌گاه که زمین به لرزش شدید، لرزانده شود، (Persian: قرائتی)
هنگامی که زمین شدیداً به لرزه درآید، (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا﴿2﴾
و زمین بارهاى سنگین خود را بیرون افکند، (Persian: قرائتی)
و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد! (Persian: مکارم شیرازی)
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا﴿3﴾
و انسان بگوید: «[زمین] چه بر سرش آمده؟» (Persian: قرائتی)
و انسان می‌گوید: «زمین را چه می‌شود (که این گونه می‌لرزد)؟!» (Persian: مکارم شیرازی)
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا﴿4﴾
در آن روز زمین خبرهاى خود را بازگو می‌کند. (Persian: قرائتی)
در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا﴿5﴾
زیرا پروردگارت به آن وحى کرده است. (Persian: قرائتی)
چرا که پروردگارت به او وحی کرده است! (Persian: مکارم شیرازی)
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ﴿6﴾
در آن روز مردم [به سوى بهشت یا دوزخ‌] پراکنده بازمى‌گردند تا کارهایشان به آنان نشان داده شود. (Persian: قرائتی)
در آن روز مردم بصورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود! (Persian: مکارم شیرازی)
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ﴿7﴾
پس هر کس به مقدار ذرّه‌اى کار نیک کند، آن را می‌بیند. (Persian: قرائتی)
پس هر کس هموزن ذرّه‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴿8﴾
و هر کس هم‌وزن ذرّه‌اى کار بد کند، آن را می‌بیند. (Persian: قرائتی)
و هر کس هموزن ذرّه‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند! (Persian: مکارم شیرازی)
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا﴿1﴾
سوگند به اسب‌های دونده که [در میدان جهاد] نفسشان به شماره می‌افتد. (Persian: قرائتی)
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا﴿2﴾
و از برخورد نعل‌ها با سنگ‌هاى بیابان جرقّه مى‌جهانند. (Persian: قرائتی)
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0