إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ﴿1﴾
ما آن [قرآن] را در شب قدر فروفرستادیم. (Persian: قرائتی)
ما آن [= قرآن‌] را در شب قدر نازل کردیم! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ﴿2﴾
و چه می‌دانى که شب قدر چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو چه می‌دانی شب قدر چیست؟! (Persian: مکارم شیرازی)
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ﴿3﴾
شب قدر از هزار ماه بهتر است. (Persian: قرائتی)
شب قدر بهتر از هزار ماه است! (Persian: مکارم شیرازی)
تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ﴿4﴾
در آن [شب]، فرشتگان و روح به اجازه‌ی پروردگارشان براى [تقدیر] هر کارى فرود می‌آیند. (Persian: قرائتی)
فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان برای (تقدیر) هر کاری نازل می‌شوند. (Persian: مکارم شیرازی)
سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ﴿5﴾
[آن شب] تا دمیدن سپیده، [سراسر] سلام و رحمت است. (Persian: قرائتی)
شبی است سرشار از سلامت (و برکت و رحمت) تا طلوع سپیده! (Persian: مکارم شیرازی)
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ﴿1﴾
کافرانِ اهل کتاب و مشرکان، [از آیین خود] جدا نمى‌شدند تا آن که دلیلی روشن برایشان بیاید. (Persian: قرائتی)
کافران از اهل کتاب و مشرکان (می‌گفتند:) دست از آیین خود برنمی‌دارند تا دلیل روشنی برای آنها بیاید، (Persian: مکارم شیرازی)
رَسُولٌ مِنَ اللهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً﴿2﴾
پیامبرى از سوى خدا که کتاب‌هایی پاک می‌خواند. (Persian: قرائتی)
پیامبری از سوی خدا (بیاید) که صحیفه‌های پاکی را (بر آنها) بخواند، (Persian: مکارم شیرازی)
فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ﴿3﴾
در آن‌ها نوشته‌هایى استوار و با ارزش است. (Persian: قرائتی)
و در آن نوشته‌های صحیح و پرارزشی باشد! (ولی هنگامی که آمد ایمان نیاوردند، مانند اهل کتاب). (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ﴿4﴾
و اهل کتاب [گروه گروه و] پراکنده نشدند مگر پس از آن که دلیل روشن براى آنان آمد [و حجّت تمام شد، سپس درباره‌ی پذیرش آن پراکنده شدند]. (Persian: قرائتی)
اهل کتاب (نیز در دین خدا) اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دلیل روشن برای آنان آمد! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ﴿5﴾
در حالى که فرمان یافته بودند تنها خدا را بپرستند، دین را براى او خالص ساخته و حق‌گرا باشند و نماز را برپا دارند و زکات بپردازند و این است دین استوار. (Persian: قرائتی)
و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و این است آیین مستقیم و پایدار! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0