اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ﴿1﴾
بخوان به نام پروردگارت که آفرید. (Persian: قرائتی)
بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید، (Persian: مکارم شیرازی)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ﴿2﴾
انسان را از خونِ بسته آفرید. (Persian: قرائتی)
همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد! (Persian: مکارم شیرازی)
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ﴿3﴾
بخوان که پروردگار تو از همه گرامى‌تر است. (Persian: قرائتی)
بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ﴿4﴾
همان که با قلم آموخت. (Persian: قرائتی)
همان کسی که بوسیله قلم تعلیم نمود، (Persian: مکارم شیرازی)
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ﴿5﴾
آنچه را انسان نمى‌دانست، به او آموخت. (Persian: قرائتی)
و به انسان آنچه را نمی‌دانست یاد داد! (Persian: مکارم شیرازی)
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى﴿6﴾
این چنین نیست [که انسان سپاس‌گزار باشد]، بى‌گمان آدمى سرکشى مى‌کند. (Persian: قرائتی)
چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند، (Persian: مکارم شیرازی)
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى﴿7﴾
چون که خود را بى‌نیاز مى‌پندارد. (Persian: قرائتی)
از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى﴿8﴾
به راستی بازگشت همه به سوى پروردگار توست. (Persian: قرائتی)
و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است! (Persian: مکارم شیرازی)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى﴿9﴾
آیا دیدى آن کس را که بازمى‌داشت، (Persian: قرائتی)
به من خبر ده آیا کسی که نهی می‌کند، (Persian: مکارم شیرازی)
عَبْدًا إِذَا صَلَّى﴿10﴾
بنده‌اى را، آن‌گاه که نماز مى‌خواند؟ (Persian: قرائتی)
بنده‌ای را به هنگامی که نماز می‌خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0