وَالضُّحَى﴿1﴾
سوگند به روشنایىِ آغازِ روز! (Persian: قرائتی)
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)، (Persian: مکارم شیرازی)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى﴿2﴾
سوگند به شب، آن‌گاه که آرامش بخشد، (Persian: قرائتی)
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد، (Persian: مکارم شیرازی)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى﴿3﴾
که [ای پیامبر!] پروردگارت تو را رها نکرده و [بر تو] خشم نگرفته است. (Persian: قرائتی)
که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى﴿4﴾
و بی‌تردید آخرت براى تو بهتر از دنیاست. (Persian: قرائتی)
و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است! (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى﴿5﴾
و به زودى پروردگارت [چیزى] به تو عطا می‌کند که خشنود شوى. (Persian: قرائتی)
و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی! (Persian: مکارم شیرازی)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى﴿6﴾
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد و سامانت بخشید؟ (Persian: قرائتی)
آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى﴿7﴾
و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد. (Persian: قرائتی)
و تو را گمشده یافت و هدایت کرد، (Persian: مکارم شیرازی)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى﴿8﴾
و تو را تهى‌دست یافت، پس بى‌نیاز کرد. (Persian: قرائتی)
و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود، (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ﴿9﴾
پس بر یتیم تندى مکن و خوارش مساز! (Persian: قرائتی)
حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن، (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ﴿10﴾
و نیازمندِ خواهنده را از خود مران! (Persian: قرائتی)
و سؤال‌کننده را از خود مران، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0