هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ﴿1﴾
آیا خبر حادثه‌ی فراگیر به تو رسیده است؟ (Persian: قرائتی)
آیا داستان غاشیه [= روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را می‌پوشاند] به تو رسیده است؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ﴿2﴾
در آن روز، چهره‌هایى خوار و زبونند. (Persian: قرائتی)
چهره‌هایی در آن روز خاشع و ذلّت‌بارند، (Persian: مکارم شیرازی)
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ﴿3﴾
[با آن که] تلاش کرده‌اند و رنج برده‌اند، (Persian: قرائتی)
آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شده‌اند (و نتیجه‌ای عایدشان نشده است)، (Persian: مکارم شیرازی)
تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً﴿4﴾
[امّا] به آتشى سوزان درآیند. (Persian: قرائتی)
و در آتش سوزان وارد می‌گردند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ﴿5﴾
از چشمه‌اى جوشان نوشانده شوند. (Persian: قرائتی)
از چشمه‌ای بسیار داغ به آنان می‌نوشانند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ﴿6﴾
و خوراکى جز خار خشک و تلخ ندارند. (Persian: قرائتی)
غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ﴿7﴾
که نه فربه کند و نه گرسنگى را از میان برد. (Persian: قرائتی)
غذایی که نه آنها را فربه می‌کند و نه از گرسنگی می‌رهاند! (Persian: مکارم شیرازی)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ﴿8﴾
در چنین روزى چهره‌هایى خرّم و شادابند. (Persian: قرائتی)
چهره‌هایی در آن روز شاداب و باطراوتند، (Persian: مکارم شیرازی)
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ﴿9﴾
از کوشش خود خشنودند. (Persian: قرائتی)
و از سعی و تلاش خود خشنودند، (Persian: مکارم شیرازی)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ﴿10﴾
در بهشت برین [جاى دارند]. (Persian: قرائتی)
در بهشتی عالی جای دارند، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0