وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ﴿1﴾
سوگند به آسمان و ستاره طارِق! (Persian: قرائتی)
سوگند به آسمان و کوبنده شب! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ﴿2﴾
و چه می‌دانى که طارِق چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست! (Persian: مکارم شیرازی)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ﴿3﴾
ستاره‌اى است درخشنده. (Persian: قرائتی)
همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ﴿4﴾
[به اینها سوگند که] هر کس مراقب و نگهبانى دارد. (Persian: قرائتی)
(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد! (Persian: مکارم شیرازی)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ﴿5﴾
پس انسان بنگرد که از چه آفریده شده است؟ (Persian: قرائتی)
انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است! (Persian: مکارم شیرازی)
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ﴿6﴾
از آبى جهنده آفریده شده است، (Persian: قرائتی)
از یک آب جهنده آفریده شده است، (Persian: مکارم شیرازی)
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ﴿7﴾
[آبى] که از میان پشت و پیش بیرون مى‌آید. (Persian: قرائتی)
آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ﴿8﴾
بى‌تردید او بر بازگرداندن انسان تواناست، (Persian: قرائتی)
مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند! (Persian: مکارم شیرازی)
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ﴿9﴾
روزى که رازها آشکار شود. (Persian: قرائتی)
در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود، (Persian: مکارم شیرازی)
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ﴿10﴾
پس براى انسان، هیچ نیرویى [از درون] و یاورى [از بیرون] نیست. (Persian: قرائتی)
و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0