إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ﴿1﴾
آن‌گاه که آسمان شکافته شود. (Persian: قرائتی)
آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ﴿2﴾
و آن‌گاه که ستارگان پراکنده شوند. (Persian: قرائتی)
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ﴿3﴾
و آن‌گاه که دریاها گشوده شوند و به هم راه یابند. (Persian: قرائتی)
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ﴿4﴾
و آن‌گاه که قبرها زیر و رو گردد. (Persian: قرائتی)
و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)، (Persian: مکارم شیرازی)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ﴿5﴾
[آن هنگام] هر کس آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را از پس فرستاده است، مى‌داند. (Persian: قرائتی)
(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است. (Persian: مکارم شیرازی)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ﴿6﴾
اى انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگارت که کریم و بخشنده است، مغرور ساخت؟ (Persian: قرائتی)
ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟! (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ﴿7﴾
همان که تو را آفرید و [اندامت را] استوار ساخت و هماهنگ و متعادل کرد. (Persian: قرائتی)
همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت، (Persian: مکارم شیرازی)
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ﴿8﴾
و به هر صورت که خواست، تو را ترکیب کرد. (Persian: قرائتی)
و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود. (Persian: مکارم شیرازی)
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ﴿9﴾
با این همه، [شما روز] جزا را دروغ مى‌پندارید. (Persian: قرائتی)
(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید! (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ﴿10﴾
در حالى که قطعاً بر شما نگهبانانى [از فرشتگان] گمارده شده‌اند. (Persian: قرائتی)
و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده... (Persian: مکارم شیرازی)
0
0