إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ﴿1﴾
آن‌گاه که خورشید درهم­پیچیده و تاریک شود. (Persian: قرائتی)
در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ﴿2﴾
و آن‌گاه که ستارگان به خاموشى گرایند. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که ستارگان بی‌فروغ شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ﴿3﴾
و آن‌گاه که کوه‌ها به حرکت درآیند. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که کوه‌ها به حرکت درآیند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ﴿4﴾
و آن‌گاه که اموال با ارزش به حال خود رها شوند. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که باارزش‌ترین اموال به دست فراموشی سپرده شود، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ﴿5﴾
و آن‌گاه که حیوانات وحشى، برانگیخته شوند و گرد آیند. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که وحوش جمع شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ﴿6﴾
و آن‌گاه که دریاها شعله‌ور و جوشان شوند. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ﴿7﴾
و آن‌گاه که جان‌ها جفت و قرین شوند. [نیکان با نیکان و بدان با بدان.] (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ﴿8﴾
و آن‌گاه که از [دختران] زنده به گور شده پرسیده شود (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود: (Persian: مکارم شیرازی)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ﴿9﴾
به کدامین گناه کشته شده‌اند؟ (Persian: قرائتی)
به کدامین گناه کشته شدند؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ﴿10﴾
و آن‌گاه که نامه‌هاى عمل گشوده شود. (Persian: قرائتی)
و در آن هنگام که نامه‌های اعمال گشوده شود، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0