عَبَسَ وَتَوَلَّى﴿1﴾
چهره درهم کشید و روى برتافت. (Persian: قرائتی)
چهره در هم کشید و روی برتافت... (Persian: مکارم شیرازی)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَى﴿2﴾
از این که مردی نابینا به سراغ او آمد. (Persian: قرائتی)
از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى﴿3﴾
و تو چه می‌دانى؟ شاید او در پى پاکى و پارسایى باشد. (Persian: قرائتی)
تو چه می‌دانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند، (Persian: مکارم شیرازی)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَى﴿4﴾
یا پند گیرد و آن پند سودش بخشد. (Persian: قرائتی)
یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد! (Persian: مکارم شیرازی)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى﴿5﴾
امّا کسى که خود را بى‌نیاز مى‌بیند. (Persian: قرائتی)
امّا آن کس که توانگر است، (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى﴿6﴾
پس تو به او روی مى‌آورى. (Persian: قرائتی)
تو به او روی می‌آوری، (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى﴿7﴾
با آن که اگر نخواهد خود را پاک سازد، بر تو چیزى نیست. (Persian: قرائتی)
در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست! (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَى﴿8﴾
و امّا کسى که شتابان نزد تو آمده، (Persian: قرائتی)
امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَهُوَ يَخْشَى﴿9﴾
در حالى که [از خدا] مى‌ترسد، (Persian: قرائتی)
و از خدا ترسان است، (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّى﴿10﴾
از او به دیگران مى‌پردازى. (Persian: قرائتی)
تو از او غافل می‌شوی! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0