وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا﴿1﴾
سوگند به فرشتگانى که پى­درپى فرستاده مى‌شوند! (Persian: قرائتی)
سوگند به فرشتگانی که پی در پی فرستاده می‌شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا﴿2﴾
پس [سوگند] به فرشتگانى که چون تندبادند! (Persian: قرائتی)
و آنها که همچون تند باد حرکت می‌کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا﴿3﴾
سوگند به فرشتگانى که صحیفه‌هاى وحى را می‌گشایند! (Persian: قرائتی)
و سوگند به آنها که (ابرها را) می‌گسترانند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا﴿4﴾
پس [سوگند] به فرشتگانى که به طور کامل [میان حقّ و باطل] جدا کننده‌اند! (Persian: قرائتی)
و آنها که جدا می‌کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا﴿5﴾
پس [سوگند] به فرشتگانِ فرود آورنده‌ی وحى! (Persian: قرائتی)
و سوگند به آنها که آیات بیدارگر (الهی) را (به انبیا) القا می‌نمایند، (Persian: مکارم شیرازی)
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا﴿6﴾
براى [رفع] عذر، یا هشدار و بیم­دادن. (Persian: قرائتی)
برای اتمام حجّت یا برای انذار، (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ﴿7﴾
بى‌گمان آنچه به شما وعده مى‌دهند، روى‌دادنى است. (Persian: قرائتی)
که آنچه به شما (درباره قیامت) وعده داده می‌شود، یقیناً واقع‌شدنی است! (Persian: مکارم شیرازی)
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ﴿8﴾
پس آن‌گاه که ستارگان محو شوند. (Persian: قرائتی)
در آن هنگام که ستارگان محو و تاریک شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ﴿9﴾
و آن‌گاه که آسمان شکافته شود. (Persian: قرائتی)
و (کرات) آسمان از هم بشکافند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ﴿10﴾
و آن‌گاه که کوه‌ها از جا کنده شوند. (Persian: قرائتی)
و در آن زمان که کوه‌ها از جا کنده شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0