الْحَاقَّةُ﴿1﴾
آن روز راستین! (Persian: قرائتی)
(روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود! (Persian: مکارم شیرازی)
مَا الْحَاقَّةُ﴿2﴾
چه روز راستین! (Persian: قرائتی)
چه روز واقع شدنی! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ﴿3﴾
و چه مى‌دانى آن روز راستین چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟! (Persian: مکارم شیرازی)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ﴿4﴾
قوم ثَمود و عاد آن حادثه‌ی کوبنده را تکذیب کردند. (Persian: قرائتی)
قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)! (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ﴿5﴾
پس قوم ثمود با عذابى سرکش، نابود شدند. (Persian: قرائتی)
امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند! (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ﴿6﴾
و امّا قوم عاد با بادى سرد و سوزان و بنیان‌کن نابود شدند، (Persian: قرائتی)
و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند، (Persian: مکارم شیرازی)
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ﴿7﴾
خدا هفت شب و هشت روزِ پى­درپى، آن را بر آنان مسلّط کرد. پس [اگر آنجا بودى،] مى‌دیدى که در آن ایام، آن قوم از پا افتاده، گویا تنه‌هاى نخل توخالى هستند. (Persian: قرائتی)
(خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند! (Persian: مکارم شیرازی)
فَهَلْ تَرَى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ﴿8﴾
پس آیا هیچ بازمانده‌اى براى آنان مى‌بینى؟ (Persian: قرائتی)
آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ﴿9﴾
و فرعون و کسانى که پیش از او بودند و [مردم] شهرهای زیر و رو شده خطا کردند. (Persian: قرائتی)
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً﴿10﴾
پس فرستاده‌ی پروردگارشان را نافرمانى کردند و خداوند آنان را به قهرى فزاینده و سخت گرفت. (Persian: قرائتی)
و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0