حم﴿1﴾
حا، میم. (Persian: قرائتی)
حم‌ (Persian: مکارم شیرازی)
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ﴿2﴾
نازل شدن کتاب، از سوى خداوند شکست‌ناپذیر و حکیم است. (Persian: قرائتی)
این کتاب از سوی خداوند عزیز و حکیم نازل شده است! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ﴿3﴾
در آسمان‌ها و زمین، براى مؤمنان نشانه‌هایى است. (Persian: قرائتی)
بی‌شکّ در آسمانها و زمین نشانه‌های (فراوانی) برای مؤمنان وجود دارد؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَابَّةٍ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ﴿4﴾
و در آفرینش شما و جنبندگانی که [در هستى] پراکنده ساخته، براى اهل یقین، نشانه‌هایى [از قدرت الهى] است. (Persian: قرائتی)
و نیز در آفرینش شما و جنبندگانی که (در سراسر زمین) پراکنده ساخته، نشانه‌هایی است برای جمعیّتی که اهل یقینند. (Persian: مکارم شیرازی)
وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنْزَلَ اللهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿5﴾
و شب و روز که در پى یکدیگر می‌آیند و آنچه از روزى که خداوند از آسمان فروفرستاده و زمین را با آن پس از پژمردگى‌اش، سبز و زنده نموده است و گردش بادها، براى کسانى که می‌اندیشند، نشانه‌هایى است. (Persian: قرائتی)
و نیز در آمد و شد شب و روز، و رزق (و بارانی) که خداوند از آسمان نازل کرده و بوسیله آن زمین را بعد از مردنش حیات بخشیده و همچنین در وزش بادها، نشانه‌های روشنی است برای گروهی که اهل تفکّرند! (Persian: مکارم شیرازی)
تِلْكَ آيَاتُ اللهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ﴿6﴾
این‌ها آیات الهى است که ما آنها را به حقّ بر تو تلاوت مى‌کنیم، [اگر اینها را نپذیرند،] پس به کدام سخن بعد از [سخن] خدا و آیات او، ایمان مى‌آورند؟ (Persian: قرائتی)
اینها آیات خداوند است که ما آن را بحقّ بر تو تلاوت می‌کنیم؛ اگر آنها به این آیات ایمان نیاورند، به کدام سخن بعد از سخن خدا و آیاتش ایمان می‌آورند؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ﴿7﴾
واى بر هر دروغ‌پرداز گناه‌پیشه! (Persian: قرائتی)
وای بر هر دروغگوی گنهکار... (Persian: مکارم شیرازی)
يَسْمَعُ آيَاتِ اللهِ تُتْلَى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴿8﴾
که آیات خدا را که پیوسته بر او تلاوت مى‌شود، مى‌شنود؛ ولى همچون کسى که آنها را نشنیده، متکبّرانه [بر انحراف خود] اصرار مى‌ورزد. پس او را به عذابى دردناک بشارت بده! (Persian: قرائتی)
که پیوسته آیات خدا را می‌شنود که بر او تلاوت می‌شود، امّا از روی تکبّر اصرار بر مخالفت دارد؛ گویی اصلاً آن را هیچ نشنیده است؛ چنین کسی را به عذابی دردناک بشارت ده! (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ﴿9﴾
و هرگاه از آیات ما چیزى بفهمد، آن را به مسخره مى‌گیرد. آنانند که برایشان عذابى خفّت‌بار است. (Persian: قرائتی)
و هرگاه از بعضی آیات ما آگاه شود، آن را به باد استهزا می‌گیرد؛ برای آنان عذاب خوارکننده‌ای است! (Persian: مکارم شیرازی)
مِنْ وَرَائِهِمْ جَهَنَّمُ وَلَا يُغْنِي عَنْهُمْ مَا كَسَبُوا شَيْئًا وَلَا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِيَاءَ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿10﴾
دوزخ پیش روى آنهاست و دستاوردشان و سرورانى که به جاى خداوند برگزیده‌اند، ذرّه‌اى آنان را بى‌نیاز نمى‌کند و عذابى بزرگ [در پیش] دارند. (Persian: قرائتی)
و پشت سرشان دوزخ است؛ و هرگز آنچه را به دست آورده‌اند آنها را (از عذاب الهی) رهایی نمی‌بخشد، و نه اولیایی که غیر از خدا برای خود برگزیدند (مایه نجاتشان خواهند بود)؛ و عذاب بزرگی برای آنهاست! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0