حم﴿1﴾
حا، میم. (Persian: قرائتی)
حم. (Persian: مکارم شیرازی)
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ﴿2﴾
به کتاب روشنگر سوگند! (Persian: قرائتی)
سوگند به کتاب مبین (و روشنگر)، (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ﴿3﴾
ما آن را قرآنى [فصیح و] عربى قرار دادیم، باشد که در آن بیندیشید. (Persian: قرائتی)
که ما آن را قرآنی فصیح و عربی قرار دادیم، شاید شما (آن را) درک کنید! (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ﴿4﴾
وآن درام ُّالکتاب، [لوح محفوظ،] نزد ما، بلندمرتبه و حکمت‌آمیز و استوار است. (Persian: قرائتی)
و آن در «امّ‌الکتاب» [= لوح محفوظ] نزد ما بلندپایه و استوار است! (Persian: مکارم شیرازی)
أَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِينَ﴿5﴾
آیا از آن رو که شما گروهى اسراف‌کارید، ما قرآن را از شما بازگیریم؟ (Persian: قرائتی)
آیا این ذکر [= قرآن‌] را از شما بازگیریم بخاطر اینکه قومی اسرافکارید؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ﴿6﴾
و چه بسیار پیامبرانى که در میان پیشینیان فرستادیم. (Persian: قرائتی)
چه بسیار پیامبرانی که (برای هدایت) در میان اقوام پیشین فرستادیم؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ﴿7﴾
و هر پیامبرى به سراغشان مى‌آمد، او را مسخره مى‌کردند. (Persian: قرائتی)
ولی هیچ پیامبری به سوی آنها نمی‌آمد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند. (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ﴿8﴾
پس ما کسانى را که نیرومندتر از آنان بودند، نابود کردیم، و سرنوشت پیشینیان تکرار شد. (Persian: قرائتی)
ولی ما کسانی را که نیرومندتر از آنها بودند هلاک کردیم، و داستان پیشینیان گذشت. (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ﴿9﴾
و اگر از آنان بپرسى: «چه کسى آسمان‌ها و زمین را آفرید؟» خواهند گفت: «آنها را [خداوند] قادر دانا آفریده است.» (Persian: قرائتی)
هر گاه از آنان بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفریده است؟» مسلّماً می‌گویند: «خداوند قادر و دانا آنها را آفریده است»! (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴿10﴾
همان که زمین را براى شما محلّ آسایش قرار داد و در آن براى شما راه‌هایى پدید آورد تا شاید راه یابید. (Persian: قرائتی)
همان کسی که زمین را محل آرامش شما قرار داد، و برای شما در آن راه‌هایی آفرید باشد، که هدایت شوید (و به مقصد برسید)! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0