طه﴿1﴾
طاها! (Persian: قرائتی)
طه‌ (Persian: مکارم شیرازی)
مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى﴿2﴾
ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که به زحمت و مشقّت بیفتى. (Persian: قرائتی)
ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که خود را به زحمت بیفکنی! (Persian: مکارم شیرازی)
إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَى﴿3﴾
[بلکه آن را نازل کردیم‌] تا براى کسى که [از خدا] مى‌ترسد، مایه‌ى تذکر و یادآورى باشد. (Persian: قرائتی)
آن را فقط برای یادآوری کسانی که (از خدا) می‌ترسند نازل ساختیم. (Persian: مکارم شیرازی)
تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى﴿4﴾
[این قرآن‌] از سوی کسى نازل شده که زمین و آسمان‌هاى بلند را آفریده است. (Persian: قرائتی)
(این قرآن) از سوی کسی نازل شده که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است. (Persian: مکارم شیرازی)
الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى﴿5﴾
[خداوند] رحمان بر عرش (تخت فرمانروایى هستى) چیره است. (Persian: قرائتی)
همان بخشنده‌ای که بر عرش مسلّط است. (Persian: مکارم شیرازی)
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى﴿6﴾
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین، و آنچه در میان آنها و آنچه در زیر زمین است، براى اوست. (Persian: قرائتی)
از آن اوست آنچه در آسمانها، و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو، و آنچه در زیر خاک (پنهان) است! (Persian: مکارم شیرازی)
وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى﴿7﴾
و اگر سخنت را آشکار بگویى [یا پنهان کنى]، او اسرار [شما] و پنهان‌تر [از آن] را مى‌داند. (Persian: قرائتی)
اگر سخن آشکارا بگویی (یا مخفی کنی)، او اسرار -و حتی پنهان‌تر از آن- را نیز می‌داند! (Persian: مکارم شیرازی)
اللهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى﴿8﴾
خدایى که معبودى جز او نیست. نیکوترینِ نام‌ها مخصوص اوست. (Persian: قرائتی)
او خداوندی است که معبودی جز او نیست؛ و نامهای نیکوتر از آن اوست! (Persian: مکارم شیرازی)
وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى﴿9﴾
و آیا خبر موسى به تو رسیده است؟! (Persian: قرائتی)
و آیا خبر موسی به تو رسیده است؟ (Persian: مکارم شیرازی)
إِذْ رَأَى نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى﴿10﴾
آن­گاه که [در سفر از مَدین به مصر،] آتشى را دید، پس به خانواده‌ى خود گفت: «قدرى درنگ کنید، من آتشى دیدم، شاید شعله‌اى از آن را براى شما بیاورم، یا نزد آتش راهنمایى بیابم.» (Persian: قرائتی)
هنگامی که (از دور) آتشی مشاهده کرد، و به خانواده خود گفت: «(اندکی) درنگ کنید که من آتشی دیدم! شاید شعله‌ای از آن برای شما بیاورم؛ یا بوسیله این آتش راه را پیدا کنم!» (Persian: مکارم شیرازی)
0
0