الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ﴿1﴾
الف لام را. آن است آیات کتاب [آسمانى] و قرآن روشن و روشنگر. (Persian: قرائتی)
الر، این آیات کتاب، و قرآن مبین است. (Persian: مکارم شیرازی)
رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ﴿2﴾
چه بسا کسانى که کفر ورزیدند، آرزو دارند که اى کاش مسلمان بودند. (Persian: قرائتی)
کافران (هنگامی که آثار شوم اعمال خود را ببینند،) چه بسا آرزو می‌کنند که ای کاش مسلمان بودند! (Persian: مکارم شیرازی)
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ﴿3﴾
آنان را [به حال خود] رها کن تا بخورند و بهره‌مند شوند و آرزوها سرگرمشان کند. پس به زودى [نتیجه‌ی این بى‌تفاوتى‌ها را] خواهند فهمید. (Persian: قرائتی)
بگذار آنها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها آنان را غافل سازد؛ ولی بزودی خواهند فهمید! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ﴿4﴾
و ما اهل هیچ قریه‌اى را هلاک نکردیم، مگر آن که براى آن [کارنامه و] کتابى معلوم بود. (Persian: قرائتی)
ما اهل هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه اجل معیّن (و زمان تغییر ناپذیری) داشتند! (Persian: مکارم شیرازی)
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ﴿5﴾
هیچ اُمتى از اَجَل خود نه پیش مى‌افتد و نه پس مى‌ماند. (Persian: قرائتی)
هیچ گروهی از اجل خود پیشی نمی‌گیرد؛ و از آن عقب نخواهد افتاد! (Persian: مکارم شیرازی)
وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ﴿6﴾
و کافران گفتند: «اى کسى‌که [ادعا دارى] ذکر [الهى] بر او نازل شده، به یقین تو دیوانه‌اى. (Persian: قرائتی)
و گفتند: «ای کسی که «ذکر» [= قرآن‌] بر او نازل شده، مسلماً تو دیوانه‌ای! (Persian: مکارم شیرازی)
لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ﴿7﴾
اگر از راستگویانى، چرا فرشتگان را پیش ما نمى‌آورى؟» (Persian: قرائتی)
اگر راست می‌گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی‌زوری؟!» (Persian: مکارم شیرازی)
مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ﴿8﴾
[غافل از آن که] ما فرشتگان را جز بر اساس حق نمى‌فرستیم و در آن صورت دیگر کفار مهلت داده نمى‌شوند. [و قهرِ الهى، آنان را خواهد گرفت.] (Persian: قرائتی)
(امّا اینها باید بدانند) ما فرشتگان را، جز بحق، نازل نمی‌کنیم،؛ و هرگاه نازل شوند، دیگر به اینها مهلت داده نمی‌شود (؛ و در صورت انکار، به عذاب الهی نابود می‌گردند)! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ﴿9﴾
به راستی ما خود، قرآن را نازل کردیم و ما خود، آن را نگاه‌داریم‌. (Persian: قرائتی)
ما قرآن را نازل کردیم؛ و ما بطور قطع نگهدار آنیم! (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ﴿10﴾
و همانا ما پیش از تو، در میان اقوام و گروه‌هاى پیشین [نیز پیامبرانى] فرستادیم. (Persian: قرائتی)
ما پیش از تو (نیز) پیامبرانی در میان امّتهای نخستین فرستادیم. (Persian: مکارم شیرازی)
0
0