قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «پناه مى‌برم به پروردگار سپیده­دم. (Persian: قرائتی)
بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح، (Persian: مکارم شیرازی)
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ﴿2﴾
از شرّ آنچه او آفرید [و داراى شرّ است]. (Persian: قرائتی)
از شرّ تمام آنچه آفریده است؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ﴿3﴾
و از شرّ تاریکى شب، آن‌گاه که همه جا را فراگیرد. (Persian: قرائتی)
و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ﴿4﴾
و از شرّ زنان افسون‌گرى که در گره‌ها مى‌دمند [و جادو مى‌کنند]. (Persian: قرائتی)
و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴿5﴾
و از شرّ [هر] حسود، آن‌گاه که حسد ورزد.» (Persian: قرائتی)
و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد! (Persian: مکارم شیرازی)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «پناه مى‌برم به پروردگار آدمیان، (Persian: قرائتی)
بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم، (Persian: مکارم شیرازی)
مَلِكِ النَّاسِ﴿2﴾
فرمانروای آدمیان، (Persian: قرائتی)
به مالک و حاکم مردم، (Persian: مکارم شیرازی)
إِلَهِ النَّاسِ﴿3﴾
معبود آدمیان، (Persian: قرائتی)
به (خدا و) معبود مردم، (Persian: مکارم شیرازی)
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ﴿4﴾
از شرّ وسوسه‌ی شیطان [که به گناه وسوسه مى‌کند و پنهان مى‌شود]، (Persian: قرائتی)
از شرّ وسوسه‌گر پنهانکار، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ﴿5﴾
همان­ که همواره در سینه‌هاى آدمیان وسوسه مى‌کند، (Persian: قرائتی)
که در درون سینه انسانها وسوسه می‌کند، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0