قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «او خداوند یگانه است. (Persian: قرائتی)
بگو: خداوند، یکتا و یگانه است؛ (Persian: مکارم شیرازی)
اللهُ الصَّمَدُ﴿2﴾
خداى بى‌نیاز [که نیازمندان فقط به او رو می‌کنند.] (Persian: قرائتی)
خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‌کنند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ﴿3﴾
نه فرزند دارد و نه فرزند کسى است. (Persian: قرائتی)
(هرگز) نزاد، و زاده نشد، (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ﴿4﴾
و هیچ همتایى براى او نیست». (Persian: قرائتی)
و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است! (Persian: مکارم شیرازی)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «پناه مى‌برم به پروردگار سپیده­دم. (Persian: قرائتی)
بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح، (Persian: مکارم شیرازی)
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ﴿2﴾
از شرّ آنچه او آفرید [و داراى شرّ است]. (Persian: قرائتی)
از شرّ تمام آنچه آفریده است؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ﴿3﴾
و از شرّ تاریکى شب، آن‌گاه که همه جا را فراگیرد. (Persian: قرائتی)
و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ﴿4﴾
و از شرّ زنان افسون‌گرى که در گره‌ها مى‌دمند [و جادو مى‌کنند]. (Persian: قرائتی)
و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴿5﴾
و از شرّ [هر] حسود، آن‌گاه که حسد ورزد.» (Persian: قرائتی)
و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد! (Persian: مکارم شیرازی)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «پناه مى‌برم به پروردگار آدمیان، (Persian: قرائتی)
بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0