إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللهِ وَالْفَتْحُ﴿1﴾
[ای پیامبر!] هنگامى که یارى خدا و پیروزى فرارسد، (Persian: قرائتی)
هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرارسد، (Persian: مکارم شیرازی)
وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللهِ أَفْوَاجًا﴿2﴾
و مردم را ببینى که دسته دسته در دین خدا وارد مى‌شوند، (Persian: قرائتی)
و ببینی مردم گروه گروه وارد دین خدا می‌شوند، (Persian: مکارم شیرازی)
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا﴿3﴾
پس پروردگارت را با سپاس و ستایش به پاکى یادکن و از او آمرزش بخواه که او همواره توبه‌پذیر است. (Persian: قرائتی)
پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه‌پذیر است! (Persian: مکارم شیرازی)
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ﴿1﴾
توان ابولهب تباه و او نابود باد! (Persian: قرائتی)
بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)! (Persian: مکارم شیرازی)
مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ﴿2﴾
ثروتش و آنچه به دست آورده بود، هیچ به کارش نیامد. (Persian: قرائتی)
هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید! (Persian: مکارم شیرازی)
سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿3﴾
به زودى در آتشى شعله‌ور درآید و بسوزد. (Persian: قرائتی)
و بزودی وارد آتشی شعله‌ور و پرلهیب می‌شود؛ (Persian: مکارم شیرازی)
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ﴿4﴾
و زنش، آن هیزم‌کش [آتش‌افروز نیز در آتش درآید]. (Persian: قرائتی)
و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است، (Persian: مکارم شیرازی)
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ﴿5﴾
[در حالى که] به گردنش ریسمانى از لیف خرماست. (Persian: قرائتی)
و در گردنش طنابی است از لیف خرما! (Persian: مکارم شیرازی)
قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ﴿1﴾
[ای پیامبر!] بگو: «او خداوند یگانه است. (Persian: قرائتی)
بگو: خداوند، یکتا و یگانه است؛ (Persian: مکارم شیرازی)
اللهُ الصَّمَدُ﴿2﴾
خداى بى‌نیاز [که نیازمندان فقط به او رو می‌کنند.] (Persian: قرائتی)
خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‌کنند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
0
0