لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ﴿1﴾
تا قریش را الفت دهد، (Persian: قرائتی)
(کیفر لشکر فیل‌سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)! (Persian: مکارم شیرازی)
إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ﴿2﴾
الفت آنان در سفرهاى [بازرگانی] زمستانى و تابستانى [تا در آرامش و امنیت، معاششان را تأمین کنند]. (Persian: قرائتی)
الفت آنها در سفرهای زمستانه و تابستانه (و بخاطر این الفت به آن بازگردند)! (Persian: مکارم شیرازی)
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ﴿3﴾
پس [به شکرانه‌ی این نعمت،] پروردگار این خانه را بپرستند. (Persian: قرائتی)
پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ﴿4﴾
همان که آنان را از گرسنگى [و قحطى رهانید و] غذا داد و از ترس، ایمنى‌شان بخشید. (Persian: قرائتی)
همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت. (Persian: مکارم شیرازی)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ﴿1﴾
آیا کسى که پیوسته [روزِ] جزا را انکار مى‌کند، دیدى؟ (Persian: قرائتی)
آیا کسی که روز جزا را پیوسته انکار می‌کند دیدی؟ (Persian: مکارم شیرازی)
فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ﴿2﴾
او همان کسى است که یتیم را با خشونت مى‌راند. (Persian: قرائتی)
او همان کسی است که یتیم را با خشونت می‌راند، (Persian: مکارم شیرازی)
وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ﴿3﴾
و [دیگران را] بر غذا دادن به بینوا تشویق نمى‌کند. (Persian: قرائتی)
و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمی‌کند! (Persian: مکارم شیرازی)
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ﴿4﴾
پس واى به حال نمازگزاران! (Persian: قرائتی)
پس وای بر نمازگزارانی که... (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ﴿5﴾
آنان که از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل‌انگارند. (Persian: قرائتی)
در نماز خود سهل‌انگاری می‌کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ﴿6﴾
همانان که پیوسته ریا مى‌کنند. (Persian: قرائتی)
همان کسانی که ریا می‌کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
0
0