أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ﴿1﴾
آیا ندیدى که پروردگارت با فیل‌سواران چه کرد؟ (Persian: قرائتی)
آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [= لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟! (Persian: مکارم شیرازی)
أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ﴿2﴾
آیا نیرنگشان را بى‌اثر نساخت؟ (Persian: قرائتی)
آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟! (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ﴿3﴾
و بر سر آنان پرندگانى را دسته دسته فرستاد، (Persian: قرائتی)
و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد، (Persian: مکارم شیرازی)
تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ﴿4﴾
که با سنگریزه‌هایى از گلِ سخت آنان را هدف قرار مى‌دادند، (Persian: قرائتی)
که با سنگهای کوچکی آنان را هدف قرارمی‌دادند؛ (Persian: مکارم شیرازی)
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ﴿5﴾
پس آنان را همچون کاهِ خورده شده [متلاشى] کرد. (Persian: قرائتی)
سرانجام آنها را همچون کاه خورده‌شده (و متلاشی) قرار داد! (Persian: مکارم شیرازی)
لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ﴿1﴾
تا قریش را الفت دهد، (Persian: قرائتی)
(کیفر لشکر فیل‌سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)! (Persian: مکارم شیرازی)
إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ﴿2﴾
الفت آنان در سفرهاى [بازرگانی] زمستانى و تابستانى [تا در آرامش و امنیت، معاششان را تأمین کنند]. (Persian: قرائتی)
الفت آنها در سفرهای زمستانه و تابستانه (و بخاطر این الفت به آن بازگردند)! (Persian: مکارم شیرازی)
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ﴿3﴾
پس [به شکرانه‌ی این نعمت،] پروردگار این خانه را بپرستند. (Persian: قرائتی)
پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ﴿4﴾
همان که آنان را از گرسنگى [و قحطى رهانید و] غذا داد و از ترس، ایمنى‌شان بخشید. (Persian: قرائتی)
همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت. (Persian: مکارم شیرازی)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ﴿1﴾
آیا کسى که پیوسته [روزِ] جزا را انکار مى‌کند، دیدى؟ (Persian: قرائتی)
آیا کسی که روز جزا را پیوسته انکار می‌کند دیدی؟ (Persian: مکارم شیرازی)
0
0