وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ﴿1﴾
واى بر هر عیب‌جوى طعنه‌زن! (Persian: قرائتی)
وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای! (Persian: مکارم شیرازی)
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ﴿2﴾
آن که ثروتى فراهم آورده و [پى در پى] آن را مى‌شمارد. (Persian: قرائتی)
همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)! (Persian: مکارم شیرازی)
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ﴿3﴾
مى‌پندارد که دارایی‌اش او را جاودان ساخته است. (Persian: قرائتی)
او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد! (Persian: مکارم شیرازی)
كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ﴿4﴾
هرگز! سوگند که او در آتش افکنده می‌شود. (Persian: قرائتی)
چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ﴿5﴾
و چه می‌دانى که آن آتش چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟! (Persian: مکارم شیرازی)
نَارُ اللهِ الْمُوقَدَةُ﴿6﴾
آتش افروخته‌ی خداست، (Persian: قرائتی)
آتش برافروخته الهی است، (Persian: مکارم شیرازی)
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ﴿7﴾
که بر دل‌ها راه می‌یابد. (Persian: قرائتی)
آتشی که از دلها سرمی‌زند! (Persian: مکارم شیرازی)
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ﴿8﴾
آن آتش بر آنان سربسته است [و راه گریزى ندارند آن نیست]، (Persian: قرائتی)
این آتش بر آنها فروبسته شده، (Persian: مکارم شیرازی)
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ﴿9﴾
[آتشى] در ستون‌هایى بلند و کشیده. (Persian: قرائتی)
در ستونهای کشیده و طولانی! (Persian: مکارم شیرازی)
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ﴿1﴾
آیا ندیدى که پروردگارت با فیل‌سواران چه کرد؟ (Persian: قرائتی)
آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [= لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0