الْقَارِعَةُ﴿1﴾
کوبنده! (Persian: قرائتی)
آن حادثه کوبنده، (Persian: مکارم شیرازی)
مَا الْقَارِعَةُ﴿2﴾
[حادثه‌ی] کوبنده چیست؟ (Persian: قرائتی)
و چه حادثه کوبنده‌ای! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ﴿3﴾
و تو چه می‌دانى آن کوبنده چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!) (Persian: مکارم شیرازی)
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ﴿4﴾
روزى که مردم [از هراس] مانند پروانه‌ها پراکنده باشند. (Persian: قرائتی)
روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود، (Persian: مکارم شیرازی)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ﴿5﴾
و کوه‌ها مانند پشمِ رنگین حلاّجى شده گردد. (Persian: قرائتی)
و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد! (Persian: مکارم شیرازی)
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ﴿6﴾
پس هرکس ترازوهای اعمالش سنگین باشد، (Persian: قرائتی)
امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است، (Persian: مکارم شیرازی)
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ﴿7﴾
پس او در زندگى رضایت‌بخشى است. (Persian: قرائتی)
در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود! (Persian: مکارم شیرازی)
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ﴿8﴾
ولى هر کس ترازوهای اعمالش سبک باشد، (Persian: قرائتی)
و امّا کسی که ترازوهایش سبک است، (Persian: مکارم شیرازی)
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ﴿9﴾
پس در آغوش آتش است. (Persian: قرائتی)
پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است! (Persian: مکارم شیرازی)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ﴿10﴾
و تو چه می‌دانى آن چیست؟ (Persian: قرائتی)
و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟! (Persian: مکارم شیرازی)
0
0